epilog

Epilog.

RUTH: Co do poprzedniego rozdziału: Tak, uczyłam się specjalnie migowego ;) Jak już coś robię, to porządnie. I jeśli chodzi o epilog: nie wiem, czy uzyskałam to, co chciałam. To znaczy przekaz tak, ale coś mi wadzi w stylu pisania. Nie wiem, wydaje mi się, że namieszałam, mimo prób uporządkowania wszystkiego (tak jak widzicie te podkreślone tytuły). However. Piszcie co sądzicie i zapraszam na: Bez Mojej Zgody. 

Let’s start from the beginning…

Harry nie był byle kim; pierwszym lepszym, który pojawił się w życiu Louis’ego i zakochał się w nim. Harry był człowiekiem, który musiał wiedzieć, czy to miłość na zawsze. Dlatego miał plan.

Historia rodziny Harry’ego

Harry nigdy nie znał swojego biologicznego ojca, ani ojca Briana. Pierwszy zmarł na białaczkę, kiedy Harry miał zaledwie rok, zaś drugi zginął od pięciu postrzałów w Afganistanie i nigdy nie wrócił do domu. Wtedy Gemma zachorowała na depresję i podjęła się kilku nieudanym próbą samobójczym, co kompletnie zniszczyło ich rodzinę.

Historia, którą Liam przedstawił Louis’emu była wymyślona przez Harry’ego i wiedziało o niej tylko kilka osób. Nie powiedział o niej swojej mamie, ponieważ wiedział, że tak czy inaczej nie będzie chciała rozmawiać na temat śmierci swoich obu mężów. Kiedy Louis rozmawiał z nią jakiś czas po rzekomej śmierci jej syna, powiedziała tylko:

- (…) członkowie mojej rodziny umierają rok po roku.

Harry zostawił ją w przekonaniu, że zmarł, a pogrzeb zorganizowali mu przyjaciele z Ameryki, na który nie mogła przylecieć, z powodu braku pieniędzy. Głównie była to okrutna kara za to kim się stała i jaki przykład dawała Brianowi.

A cała ta historia o wypadku, była potrzebna Harry’emu tylko po to, by wyjaśnić jego milczenie. Przecież nie mógł powiedzieć prawdy… to zniszczyłoby cały plan.

Milczenie

Harry – jak wiecie - nie mówił, tylko pisał. To zachowanie denerwowało wiele osób, które po jakimś czasie dawały sobie z nim spokój i kończyły znajomość. Harry chciał znaleźć kogoś, kto pokocha go za to, jaki jest. Poza tym darzył głuchonieme dzieci wielką miłością i chciał udowodnić im, że tacy jak oni także mogą być kochani.

Przed Louis’m posiadał kilku chłopaków i nawet jedną dziewczynę (łudząc się, że może ona będzie tą jedyną), ale wszyscy wygarnęli mu, że sobie z nimi pogrywa i udaje pokrzywdzonego. Jeśli dobrze czytaliście, wiecie, że to samo zrobił Louis, czego Harry spodziewał się najmniej, ponieważ przechodząc przez tyle związków, nareszcie czuł, że Louis jest jego nagrodą na mecie. Dlatego nie porzucił go, lecz wrócił do akademiku, by dać mu drugą szansę i… (tak, tak) kochać się z nim.

Rola Nialla i opinia Jade

Niall przez cały czas wiedział o planie Harry’ego. No, może nie przez cały, ale od kiedy Harry powiedział:

- Mam raka, Louis.

Rzucenie przez niego miski z zupą i przytulenie Louis’ego nie było udawane. Kilka dni później Harry zaprosił Nialla na mecz, podczas którego przedstawił mu swoje zamiary. Blondyn wybuchł śmiechem, potem zaczął na niego krzyczeć, aż w końcu poczuł się zagubiony i przestał zwracać uwagę na rozgrywającą się przed nim grę, próbując pokładać myśli.

- Nie zrobię tego Louis’emu! – krzyczał.

- Zaufaj mi, Nialler! Obiecuję, że później będzie już tylko lepiej*. Muszę się upewnić…

- Nie rozumiesz? – Niall przerwał mu. – Louis cię kocha i nie musi tego udowadniać! Wierz mi, znam go lepiej niż ktokolwiek inny.

- Rozumiem, przyjacielu, ale obiecałem sobie, że to zrobię.

- Więc ci się nie uda, ponieważ zamierzam wrócić teraz do domu i powiedzieć o wszystkim Louis’emu, aby już nie płakał po nocach i żebyście znów byli szczęśliwi.

- To kochane. Naprawdę. Ale nie pozwolę ci na to. Proszę Niall.

- To chory pomysł!

- Nialler, ja muszę wiedzieć. Zbyt wiele razy zostałem oszukany.

- Obiecuję, że Louis cię nie zdradzi, ani nie porzuci.

- Niall – powiedział Harry ostrym tonem. – Proszę.

Niall westchnął i obiecał przemyśleć sprawę. W końcu się zgodził.

Jego zadaniem było podkładanie listów. Jade także musiała się o wszystkim dowiedzieć. Na początku zareagowała jak Niall, tak czy siak idąc na kompromis, ale kiedy Louis wtargnął do ich akademickiego mieszkania i mówił o listach, dziewczyna nie mogła dłużej znieść tej chorej rozmowy.

Pozwólcie, że przytoczę jej kłótnię z Niallem:

Jade: - To go przerasta. Nie chcę, żeby się załamał albo zrobił sobie krzywdę.

Niall: - Nawet tak nie mów.

Jade: - Ale, Niall, nie potrafię przestać o tym myśleć. Co jeśli pewnego dnia wrócisz tu i zastaniesz go… no wiesz… leżącego na ziemnej podłodze. Martwego.

Jak sami widzicie, Jade bała się, że plan Harry’ego nie dobiegnie końca i Louis zrobi sobie krzywdę. Tuż po wyjściu Louis’ego, zadzwoniła do Harry’ego rezygnując „umowy” i mieszania się w jego głupi pomysł. Znaczyło to, że przez kilka miesięcy nie może widywać się z Louis’m, by nie powiedzieć mu prawdy.

* - przypominam, że Niall powiedział to w poprzednim rozdziale.

Rola Liama

Był oddanym przyjacielem Harry’ego, akceptującym wszystkie jego głupie i nieodpowiedzialne pomysły. Jedyny problem w Liamie był taki, że chłopak czuł się koszmarnie kłamiąc. Dzień, w którym Louis go odwiedził, był dla Liama najgorszym dniem w życiu. Z trudem przyjmował do wiadomości, że „Harry nie żyje”, gdy tak naprawdę był na innym kontynencie śledząc każdy ich ruch. Zaczął się denerwować i mówić wszystko co siadło mu na języku, począwszy od historii początków jego przyjaźni z Harrym i skończywszy na kłamstwie o wypadku.

Harry oddał Liamowi wszystkie rzeczy w celu sprawdzenia, czy Louis zamknie się w swoim mieszkaniu i utopi we własnych łzach, czy nadal będzie się nim interesował: szukał telefonu, pragnął dowiedzieć się czegoś więcej.

Rola Zayna

Skąd nagle znienawidzony przez wszystkich chłopak bez problemu zbliża się do Louis’ego? Dlaczego proponuje mu podwózkę, zaprasza na herbatę i rozmawia o Harry’m – chłopaku, o którego był zazdrosny? Harry jako jedyny wierzył, że Zayn -  już kilka dni po nocy, podczas której „kłócili się” na parkingu – zmienił się. Louis płakał na jego ramieniu, Niall kipiał złością, a Harry dostał olśnienia. Miał przeczucie, że Zayn także może pomóc mu w jego planie – dlatego go do niego włączył. Tydzień przed wyjazdem do Karoliny Północnej, Harry wpadł do mieszkania Zayna, proponując mu współpracę.

Zayn był zdesperowany i samotny. Chciał choć przez chwilę móc być u czyjegoś boku. Harry nie wątpił, że tym kimś wciąż jest Louis. Pozwolił mu się do niego zbliżyć, ale jednocześnie chciał sprawdzić, czy Louis będzie mu wierny. Z początku myślący tylko o sobie Zayn, dostrzegł ból Louis’ego i zamiast zbliżyć się do niego na swoją korzyść, zrobił to, by się nim zaopiekować.

Kiedy Louis zaproponował Zaynowi przeprowadzkę, on i Harry mieli pewność, że jeśli zacznie znów być szczęśliwy i nigdy nie wyrzuci Zayna, to będzie oznaczało koniec jego miłości do Harry’ego. Lecz koniec końców, Louis poddał się i przyznał, że wciąż darzy Harry’ego wielkim uczuciem, jednocześnie prosząc Zayna o zostawienie go samego.

Po tym incydencie Zayn zadzwonił do Harry’ego, by wszystko mu opowiedzieć.

Czekanie na Dni Wiosny

Harry musiał dać Louis’emu czas i uporządkować swoje życie w Karolinie Północnej, by wynagrodzić ukochanemu wszystkie wylane łzy. Na ten czas zorganizował mu opiekę nad głuchoniemymi dziećmi i projekt plastyczny – o czym już czytaliście. Nie było drugiego dna. Harry chciał, by Louis dobrze się bawił i przestał rozpaczać.

Kiedy w Hyde Park zaczęto rozkładać wszystkie atrakcje, Harry był już w Londynie, pijąc herbatę w mieszkaniu Zayna. Później razem wyszli na ulicę Londynu, spacerując gdzie popadnie, gdyż Harry miał ostatni raz widzieć to miasto.

Rozdzielili się przy sklepie muzycznym, gdzie Harry kupił czarną gitarę – o której zawsze marzył – a Zayn ruszył w stronę parku.

Harry był w kontakcie z Liamem, Niallem i Zaynem, którzy zdawali mu relacje z tego gdzie jest Louis, co robi i jak się czuje. W jakiś sposób wszyscy przewidzieli, że odsunie się od miejsca zabawy, by w ciszy porozmyślać o tym, co dalej, a Harry był tak bardzo podekscytowany ich spotkaniem, że omal nie odebrał telefonu, gdy ten do niego dzwonił.

Na pustym placu zabaw czekało na Nialla ostatnie zadanie.

Słowa przyjaciół

Kiedy Liam, Zayn, Danielle, Jade i Gemma dzielili się z Louis’m miłymi słowami i przytulali go, nie było to takim sobie pożegnaniem przed podróżą. To było pożegnanie na zawsze. Wszyscy już wiedzieli, że kiedy Louis wsiądzie z Niallem do samochodu, już nigdy nie wróci. I patrząc na znikający za zakrętem pojazd, czuli pustkę w sercu, rozumiejąc, iż widzą go ostatni raz.

Dla pozostałych śmierć Harry’ego nadal była jedynym wyjaśnieniem jego zniknięcia. Nikt z wtajemniczonych osób nie mógł powiedzieć prawdy. Czasem rozmawiali szeptem między sobą, by wyrzucić z siebie okropną tajemnice i na jakiś czas poczuć ulgę. Bo przecież tajemnice zabieramy ze sobą do grobu, czyż nie?

KONIEC.